| عنوان فارسی |
هوش مصنوعی و مدیریت پایدار منابع انسانی: یک چارچوب مفهومی و دستور کار پژوهش های آینده |
| عنوان انگلیسی |
Artificial intelligence and sustainable human resource management: a conceptual framework and future research agenda |
| کلمات کلیدی |
هوش مصنوعی؛ مدیریت منابع انسانی مبتنی بر هوش مصنوعی؛ مدیریت پایدار منابع انسانی؛ تجربه کارکنان؛ حاکمیت اخلاقی؛ سیستمهای اجتماعی-فنی؛ دیدگاه مبتنی بر منابع |
| درسهای مرتبط |
مدیریت منابع انسانی پایدار |
| تعداد صفحات انگلیسی : 10 | نشریه : ELSEVIER |
| سال انتشار : 2026 | تعداد رفرنس مقاله : 25 |
| فرمت مقاله انگلیسی : PDF | نوع مقاله : ISI |
| آیا این مقاله برای بیس پایان نامه مناسب است؟ : بله | آیا این مقاله برای ارائه کلاسی مناسب است؟ : بله |
| وضعیت شکل ها و عنوان شکل ها: ترجمه شده است. | وضعیت جداول و عنوان جداول : ترجمه شده است. |
| وضعیت تایپ فرمول ها : فرمول ندارد | نام مجله مقاله : Strategic Business Research |
| تعداد صفحات ترجمه تایپ شده با فرمت ورد با قابلیت ویرایش : 24 صفحه با فونت ۱۴ B Nazanin | آیا در بسته تبلیغات سایت نیز قرار داده شده است؟: محتوی بسته این محصول فاقد هر گونه تبلیغات می باشد. |
| پاورپوینت : ندارد | گزارشکار : ندارد | شبیه سازی : ندارد |
| سطح کیفیت ترجمه و ضمانت فراپیپر برای این مقاله چگونه است؟ |
ترجمه دارای وضعیت طلایی بوده و تا 24 ساعت در صورت عدم رضایت مشتری مبلغ مورد نظر عودت داده خواهد شد. |
بعد از خرید این محصول یک فایل برای شما قابل دانلود خواهد بود که دارای ورد (word) ترجمه مقاله است که قابل ویرایش است و همچنین pdf ترجمه مقاله به همراه pdf مقاله انگلیسی برای شما قابل مشاهده خواهد بود. در فایل های دانلود هیچگونه تبلیغاتی وجود ندارد و شما با خیال راحت میتوانید از ترجمه مقاله استفاده کنید.
1. مقدمه
2. مروری بر مقالات
3. روششناسی
4. سهم مطالعه
5. مبانی نظری
6. چارچوب مفهومی پیشنهادی
7. بحث و بررسی
8. محدودیتهای چارچوب مفهومی
9. دستور کار پژوهشهای آینده
10. نتیجهگیری
نتیجهگیری:
این مقاله یک چارچوب مفهومی پیشنهاد کرد تا تبیین کند مدیریت منابع انسانی مبتنی بر هوش مصنوعی تحت شرایط خاص سازمانی و حاکمیتی چگونه میتواند به پیامدهای پایدار مدیریت منابع انسانی کمک کند. چارچوب بهجای تلقی پذیرش هوش مصنوعی بهعنوان یک مسیر مستقیم به سوی پایداری، مدیریت منابع انسانی مبتنی بر هوش مصنوعی را بهعنوان یک قابلیت سازمانی مشروط جای میدهد که اثرات آن به تحول در رویههای منابع انسانی، کیفیت تصمیمگیری، تجربه و درگیری شغلی کارکنان، آمادگی دیجیتال و حاکمیت اخلاقی بستگی دارد. مقاله روشن میکند که مدیریت منابع انسانی مبتنی بر هوش مصنوعی ممکن است از طریق بهبود فرایندهای منابع انسانی، برنامهریزی نیروی کار، انطباقپذیری و ایجاد ارزش بلندمدت از پایداری اقتصادی پشتیبانی کند. زمانی که کارکنان رویههای منابع انسانی مبتنی بر هوش مصنوعی را منصفانه، شفاف، مشارکتی و حامی بهزیستی تجربه کنند، ممکن است از پایداری اجتماعی پشتیبانی کند. همچنین زمانی که تحلیلهای منابع انسانی به شناسایی مهارتهای سبز، جذب و آموزش پایداریمحور، شاخصهای عملکرد زیستمحیطی و رفتار محیطزیستگرایانه کارکنان پیوند داده شوند، ممکن است از پایداری زیستمحیطی پشتیبانی کند. در عین حال، چارچوب میپذیرد که مدیریت منابع انسانی مبتنی بر هوش مصنوعی ممکن است مسیرهای منفی نیز ایجاد کند، از جمله سوگیری الگوریتمی، نظارت، از دست رفتن خودمختاری، تنش فناورانه، تصمیمگیری مبهم و بیاعتمادی کارکنان. این ریسکها ممکن است در صورت اجرای مدیریت منابع انسانی مبتنی بر هوش مصنوعی بدون پادمانهای کافی، پیامدهای پایدار مدیریت منابع انسانی را تضعیف کنند. بنابراین، ممیزی سوگیری، توضیحپذیری، کمینهسازی دادهها، صدای کارکنان، سازوکارهای تجدیدنظر و نظارت انسانی برای مدیریت منابع انسانی مسئولانه مبتنی بر هوش مصنوعی محوری هستند. مقاله بهصورت تجربی نشان نمیدهد که مدیریت منابع انسانی مبتنی بر هوش مصنوعی پیامدهای پایدار مدیریت منابع انسانی را تولید میکند. در عوض، یک چارچوب نظریهمحور و گزارههایی ارائه میدهد که به آزمون تجربی آینده در بسترهای مختلف سازمانی، بخشی و ملی نیاز دارند. چارچوب با مشخص کردن سازوکارها، شرایط مرزی، مسیرهای منفی و اثرات بازخوردی، مبنایی برای پژوهشهای آینده درباره اینکه مدیریت منابع انسانی مبتنی بر هوش مصنوعی چه زمانی، چگونه و تحت چه شرایطی ممکن است به مدیریت پایدار منابع انسانی کمک کند، فراهم میآورد.
Conclusion:
This paper proposed a conceptual framework to explain how AI- enabled HRM may contribute to sustainable HRM outcomes under specific organisational and governance conditions. Rather than treating AI adoption as a direct route to sustainability, the framework positions AI-enabled HRM as a conditional organisational capability whose effects depend on HR practice transformation, decision-making quality, employee experience and engagement, digital readiness, and ethical governance. The paper clarifies that AI-enabled HRM may support economic sustainability through improved HR processes, workforce planning, adaptability, and long-term value creation. It may support social sustainability when employees experience AI-supported HR practices as fair, transparent, participatory, and supportive of well-being. It may also support environmental sustainability when HR analytics are linked to green skill identification, sustainability-oriented recruitment and training, environmental performance indicators, and employee eco- oriented behaviour. At the same time, the framework recognises that AI-enabled HRM may also generate negative pathways, including algorithmic bias, surveillance, autonomy loss, technostress, opaque decision-making, and employee distrust. These risks may weaken sustainable HRM outcomes if AI-enabled HRM is implemented without adequate safeguards. Therefore, bias audits, explainability, data minimisation, employee voice, appeal mechanisms, and human oversight are central to responsible AI-enabled HRM. The paper does not empirically demonstrate that AI-enabled HRM produces sustainable HRM outcomes. Instead, it offers a theory-driven framework and propositions that require future empirical testing across different organisational, sectoral, and national contexts. By specifying mechanisms, boundary conditions, negative pathways, and feedback effects, the framework provides a basis for future research on when, how, and under what conditions AI-enabled HRM may contribute to sustainable HRM.
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.